H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

πρόγονοι

Η όπερα
 
 


Οι πρόγονοι της όπερας

Aναμφισβήτητα, ο συνδυασμός μουσικής- δράματος έχει πολύ μακρινή, χρονικά, προέλευση. Το αρχαίο ελληνικό δράμα είχε ενσωματώσει χορικά (χορωδιακά)  τραγούδια και χορούς από τον παλιότερο διθύραμβο. Οι τραγωδίες του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη δίνουν μεγάλο μέρος στη χορωδία (χορός)  και είναι γνωστό από θεωρητικές πραγματείες (Αριστοτέλους: Περί ποιητικής)  ότι η μουσική ήταν ουσιώδες στοιχείο του αρχαίου δράματος. Δυστυχώς, μόνο ένα μικρό, ακρωτηριασμένο δείγμα από την ελληνική δραματουργική μουσική σώζεται έως σήμερα. (πχ το Α' στάσιμο από τον Ορέστη, του Ευριπίδη)



Στο μεσαίωνα η εκκλησία προώθησε τη δραματουργική μουσική στα λειτουργικά δράματα ( 11ος -13ος αι.) και μυστήρια (14ος-16ος αι.).
Ίχνη τους μπορούν να βρεθούν σε κάποιες από τις όπερες με θρησκευτικό θέμα, στη Ρώμη και τη Γερμανία του 17ου αι.
Πρόγονοι της όπερας θεωρούνται και διαφόρων τύπων κοσμικά (δραματουργικά) δρώμενα με μουσική τα οποία εμφανίστηκαν κατά τον 15ο και 16ο αι. Χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες. 1) έργα στα οποία η μουσική υπήρχε στη σκηνική παρουσία και το χορό. Ολοκληρωμένη μορφή αυτού του είδους αποτελεί το μπαλέτο που μεταφέρθηκε από την Ιταλία στη Γαλλία. Εκεί επέδρασε καθοριστικά στη γαλλική όπερα. 2) έργα στα οποία η μουσική υπήρχε σαν παρέκκλιση από το δράμα (κάτι σαν διάλειμμα μεταξύ των πράξεων). Τα μουσικά μέρη συνήθως εμφανίζονταν ως ιντερμέδια (intermezzi) μεταξύ των πράξεων του έργου.
Ο Willi Apel υποστηρίζει ότι η δημιουργία της ίδιας της όπερας ήλθε από μια συγκεκριμένη ποιητική φόρμα η οποία υπήρξε στην ποιμενική ποίηση του ύστερου 16ου αι. Ήταν αυτή που ουσιαστικά αντικατέστησε τους προγενέστερους δραματικούς τύπους. Γνώρισε την ακμή της με τον "Aminta"(1573) του Τ. Tasso και το "Il Pastor Fido"( 1581-1590) του B. Guarini.
Τα πρώτα οπερετικά ποιήματα είναι ποιμενικά, βασισμένα στο μοντέλο των δύο αυτών έργων. Το κατάλληλο μουσικό ύφος για την όπερα αναπτύχθηκε από την camerata της Φλωρεντίας.
Το πρώτο οπερατικό  έργο που είναι γνωστό σήμερα σαν όπερα χρονολογείται από τα τέλη του 16ου αιώνα.

 













                                   L' ORFEO: Favola in Musica (Claudio Monteverdi)

                                   Lully - Cadmus et Hermione
                                  

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού