H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

γενικά

barock
 
 



Barock: 1600- 1750

17ος αιώνας
: Γενικά

Ο όρος  "Επιστημονική επανάσταση" χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει την περίοδο του 16ου και 17ου αιώνα κατά την οποία νέες ιδέες και γνώσεις πάνω στη φυσική , αστρονομία, βιολογία, χημεία και ιατρική άλλαξαν τις αντιλήψεις του μεσαίωνα σχετικά με τη φύση και έθεσαν τα θεμέλια της σύγχρονης επιστήμης. Ξεκίνησε στην Ευρώπη από το τέλος της αναγέννησης και συνέχισε έως το 18ο αιώνα (διαφωτισμός).
Η αρχή έγινε το 1543 α) με την έκδοση του έργου " De Revolutionibus Orbium Coelestium" (περί των περιστροφικών ουρανίων σφαιρών) του πολωνού Νικόλαου Κοπέρνικου ( 1473-1543). Εκεί περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο και πως η γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονα περιστροφής της. Το έργο του Κοπέρνικου θεωρείται σταθμός της σύγχρονης αστρονομίας.
β) Με την έκδοση του έργου "De humani corporis fabrica" (σχετικά με το οικοδόμημα του ανθρώπινου σώματος) του Ανδρέα Βεσάλιου (Andreas Vesalius: 1514-1564). Παρουσιάζει μια προσεκτική εξέταση των οργάνων και της όλης δομής του ανθρώπινου σώματος .
Ανάμεσα στα πολλά ακόμη επιτεύγματα και τις μεγάλες μορφές της περιόδου αναφέρουμε ενδεικτικά:


Galileo Galilei (1564-1642).
Βελτίωσε το τηλεσκόπιο με το οποίο έκανε σημαντικές αστρονομικές ανακαλύψεις: Τα 4 μεγαλύτερα φεγγάρια του Δια, τις φάσεις της Αφροδίτης και τους δακτυλίους του Κρόνου. Επίσης έκανε λεπτομερείς παρατηρήσεις πάνω στις κηλίδες του ήλιου.

Johanes Kepler (1571-1630)
Διατύπωσε τους νόμους του πλανητικού συστήματος το 1609

Isaac Newton (1643-1727)
Θεωρείται πατέρας της Κλασσικής Φυσικής . Ξεκινώντας από τις παρατηρήσεις του Γαλιλαίου αλλά και τους νόμους του Κέπλερ για την κίνηση των πλανητών διατύπωσε τους τρεις νόμους της κίνησης και το νόμο της βαρύτητας
Μεγάλης ιστορικής σημασίας υπήρξαν ακόμη οι μελέτες του σχετικά με τη φύση του φωτός ενώ καθοριστική ήταν η συμβολή του στη θεμελίωση των σύγχρονων μαθηματικών και συγκεκριμένα του διαφορικού και ολοκληρωτικού λογισμού.


Rene Descartes (1596-1650)
Γάλλος φιλόσοφος, μαθηματικός και φυσικός επιστήμονας. Ονομάστηκε " πατέρας της σύγχρονης φιλοσοφίας". Ήταν η πιο σημαντική φυσιογνωμία του Ευρωπαϊκού ορθολογισμού (rationalism) ενώ θεωρείται μεγάλη η συμβολή του στη σύγχρονη επιστήμη. Αργότερα (το 18ο αιώνα) στήριξαν τον ορθολογισμό οι Baruch Spinoza (1632-1677) και Gottfried Leibniz (1646-1716) . Στον αντίποδα βρέθηκε η σχολή των εμπειριστών με τους John Locke( 1632-1704), Jean-Jacques Rousseau(1712-1778) , David Hume (1711-1776).

Giordano Bruno (1548-1600)
Ιταλός Δομινικανός καλόγερος, φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος. Υποστήριξε ότι υπάρχουν πολλαπλοί κόσμοι, ο χώρος είναι άπειρος , η γη κινείται κι ότι η ύλη αποτελείται από άτομα. Σάρκαζε ανοιχτά τους συντηρητικούς της εποχής κι αρνήθηκε να υποχωρήσει όταν απειλήθηκε με θάνατο από την ιερά εξέταση. Πέθανε στην πυρά στις 17 Φεβρουαρίου του 1600 .Μετά το θάνατό του απέκτησε μεγάλη φήμη, ειδικά το 19ο και 20ο αιώνα. Τον αποκάλεσαν "μάρτυρα" της ελεύθερης σκέψης και των σύγχρονων επιστημονικών ιδεών.
Από αρκετούς θεωρείται πρόδρομος της θεωρίας των quanta

                         Κέπλερ: μοντέλο πλατωνικού στερεού  του ηλιακού
                         συστήματος .
 Mysterium Cosmographicum (1600)




                                    
Monteverdi Il ritorno d'Ulisse in patria



                                      Monteverdi - Parlo Miser O Taccio

Ιερά εξέταση
Ο όρος αναφέρεται γενικά στον τρόπο με τον οποίο η καθολική εκκλησία κατεδίωκε τους "αιρετικούς". Υπήρχαν πολλά περιφερειακά "κέντρα" της ιεράς εξέτασης τα οποία υπάγονταν στο σύστημα δικαίου της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Η δράση της ξεκίνησε το 12ο αιώνα στη Γαλλία και αργότερα επεκτάθηκε στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Σταμάτησε περίπου στα μέσα του 19ου αιώνα . Διακρίνονται 4 εκδηλώσεις της ιεράς εξέτασης:
1. Μεσαιωνική (1184- 16ος αιώνας)
2. Ισπανική (1478-1834)
3.Πορτογαλική (1536-1821)
4. Ρωμαϊκή (1542-1860)
Πιθανότατα η πιο διάσημη υπόθεση που δικάστηκε από τη Ρωμαϊκή Ιερά Εξέταση ήταν αυτή του Γαλιλαίου , το 1633.


30ετής πόλεμος (1618-1648)
Έλαβε χώρα στην κεντρική Ευρώπη, κυρίως στα εδάφη της Γερμανίας, και συμμετείχαν σχεδόν όλες οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης εκείνης της περιόδου. Σηματοδότησε το μέλλον όλης της Ευρώπης στους επόμενους αιώνες. Η εξήγηση των αιτίων αυτού του πολύ αιματηρού πολέμου δεν είναι απλή. Ξεκίνησε ως θρησκευτικός πόλεμος μεταξύ προτεσταντών και καθολικών στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όμως πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξαν η πολιτική και οι ισορροπίες στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας (ανταγωνισμός μεταξύ των Αψβούργων και της Γαλλίας). Ο πόλεμος έληξε με τη συνθήκη της Βεστφαλίας ( Peace of Westphalia).


                                          έμβλημα της ιεράς εξέτασης

Πηγές
Ισαάκ Ασίμωφ, το χρονικό των επιστημονικών ανακαλύψεων

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού