H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

σχολή Βουργουνδίας

Αναγέννηση 15ος αι



Σχολή της Βουργουνδίας

Έτσι ονομαζόταν το κύριο ρεύμα μουσικής σύνθεσης στις αρχές του 15ου αιώνα με κύριο εκπρόσωπο το Guillame Dufau (1400-1460). Αποτελεί το συνδετικό κρίκο της Ars Nova (14ος αιώνας) και της Φλαμανδικής σχολής. Σε παλιότερα κείμενα η σχολή της Βουργουνδίας αποκαλείται "πρώτη Ολλανδική Σχολή". Σήμερα προτιμάμε τον όρο "Σχολή της Βουργουνδίας" επειδή η μουσική δραστηριότητα εκείνης της περιόδου εστιάσθηκε στο πολιτιστικό γίγνεσθαι του δουκάτου της Βουργουνδίας. Στο δουκάτο περιλαμβανόταν όλη η ανατολική Γαλλία το Βέλγιο και η Ολλανδία.
Η αυλή της Dijon ήταν το επίκεντρο του πολιτισμού της δυτικής Ευρώπης όπως εκδηλώθηκε στους πίνακες του Van Eyck, αλλά και στη μόδα με τα μυτερά παπούτσια , τα ψηλά καπέλα με σχήμα κώνου, τα υπερβολικά χρώματα, στοιχεία που έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα στα (παιδικά) παραμύθια μας.

Οι Βουργουνδοί άρχοντες δεν ήταν απλώς πάτρωνες των τεχνών αλλά συμμετείχαν ενεργά σε αυτές.(πχ ο Κάρολος ο τολμηρός έπαιζε άρπα και συνέθετε μοτέτα). Ο ι κοσμικοί άρχοντες ενθάρρυναν τη σύνθεση ( κοσμικής ) μουσικής, στοιχείο που σπάνια παρατηρούνταν τα προηγούμενα χρόνια στην Ευρώπη. Αυτό το στοιχείο προσδιορίζει την περίοδο της Βουργουνδίας ως αναγεννησιακό φαινόμενο (Renaissance phenomenon).
Άλλο ένα σημαντικό μουσικό κέντρο της εποχής εκείνης ήταν το Cambrai. Από καιρό σε καιρό ο όρος "Σχολή της Βουργουνδίας" έχει αμφισβητηθεί επειδή κανείς από τους συνθέτες δεν έχει γεννηθεί εκεί, αιτιολογία που δε θεωρείται έγκυρη.
Στη σχολή της Βουργουνδίας ανήκαν συνθέτες που συνδέονταν με την αυλή της. Ο Dufau είχε για λίγο επαφή με την αυλή ( περίπου τη δεκαετία του 1400) όμως διατήρησε τον τίτλο του cantor illustrisssimi ducis burgundie. Το μουσικό της ύφος έρχεται σε αντίθεση με το περίπλοκο ύφος των μανιεριστών του ύστερου 14ου αιώνα (βλ. ars subtilior) αλλά και στην "ακαμψία " των πρώτων παρισινών συνθετών (early Parisians). Επηρεάστηκε πολύ από τη σχολή του John Dunstable και σύγχρονών του. Πιθανόν οι Dufau και Binchois χρησιμοποίησαν και ιταλικά στοιχεία.

Η συμβολή της Βουργουνδίας στη μουσική
Η μεγαλύτερη συμβολή της σχολής της Βουργουνδίας να είναι η θεμελίωση της χρήσης των διαστημάτων 3ης ως κύριων μελωδικών διαστημάτων. Ο μείζων τρόπος υπερίσχυσε σε σχέση με τη μεταγενέστερη περίοδο του Ockeghem και του Joskin des Pres. Σημαντική καινοτομία ήταν και το fauxbourdon.
Οι συνθέτες της σχολής της Βουργουνδίας επικεντρωθήκαν στις κοσμικές φόρμες (formes fixes), και κυρίως στο rondeau με εξαίρεση το Dufau που έγραψε επίσης και λειτουργίες και μοτέτα. Η μουσική εκείνης της περιόδου ονομάστηκε "celestial symphony" και τα όργανα που χρησιμοποιούνταν (trombones,viols etc ) απεικονίζονται σε πίνακες της εποχής να τα κρατούν άγγελοι.

                               Jan van Ayck: Madonna bij de fontein (1439)

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού