H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

μπαρόκ μοτέτο

To μοτέτο


Μοτέτο Μπαρόκ.

Μετά το 1600 το ύφος του μοτέτου άλλαξε σημαντικά. Το ύφος a capella ατόνισε κι οι σόλο φωνές άρχισαν να χρησιμοποιούνται με
συνοδεία οργάνων. Όμως τόσο το παλιό ύφος (ύφος Παλεστρίνα) όσο και το Ενετικό καλλιεργήθηκαν μέσα στα μπαρόκ μοτέτα. Τα παλιότερα παραδείγματα Μπαρόκ μοτέτου είναι τα concerti ecclesiastici του Lodovico Viadana (1560-1627) τα οποία περιέχουν μοτέτα για 1, 2, 3 και 4 φωνές με συνοδεία οργάνου. Το σόλο μοτέτο με συνοδεία οργάνου κυριάρχησε στην Ιταλία καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου του Μπαρόκ παράλληλα με το ύφος κοράλ (choral) της Ρωμαϊκής ή της Ενετικής σχολής. Αρκετά μοτέτα όμως χρησιμοποιούσαν και τα 2 στυλ.
Στη Γερμανία η αρχή και το τέλος της ανάπτυξης του (μπαρόκ) μοτέτου σηματοδοτείται από δύο συνθέτες. Το Schutz (1585-1672)και το J.S.Bach(1685-1750).
Στη Γαλλία το είδος οι πιο δημαντικοί εκπρόσωποι ήταν οι  Charpentier (1632-1704),  Lully(1632-1687) και  Rameau( 1683-1764).
Το μοτέτο στην Αγγλία ονομάστηκε ύμνος (anthem).
Μετά το Μπαχ το μοτέτο παρήκμασε , αν και γράφτηκαν μερικά από μεταγενέστερους συνθέτες (Mendelssohn, Schuman, Brahms) .

                      Adriano Banchieri (1568-1634) Nuovi pensieri ecclesiastici

πηγή
Harvard dictionary of music, second edition eighth printing

 
 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού