H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Η ορχήστρα

παράρτημα


Η ορχήστρα


Η μουσική ενός πολιτισμού επηρεάζεται από την κοινωνική και οικονομική οργάνωση, την τεχνολογία - τεχνογνωσία, ακόμη και από το κλίμα . Ο τρόπος έκφρασης των συναισθημάτων μέσα από τη μουσική, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή παίζεται και ακούγεται, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι μουσικοί,  διαφέρουν ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές και ιστορικές περιόδους.
Η
εμφάνιση της ορχήστρας είναι άρρικτα συνδεδεμένη με τα παραπάνω.  Στην εξέλιξή της συνέβαλαν όλες εκείνες  συνθήκες οι οποίες συνθέτουν κάθε φορά το ιστορικό-κοινωνικό  και πολιτισμικό πλαίσιο  στο σύνολό του, γι αυτό το παράδειγμά της είναι χαρακτηριστικό μέσα στην ιστορία της μουσικής.



Οι ρίζες της ορχήστρας φτάνουν έως την αρχαία Αίγυπτο. Χρησιμοποιούσαν μικρά μουσικά σύνολα σε δημόσιες τελετές και γιορτές. Πολύ αργότερα, κατά τον 11ο αι  μΧ,  έκαναν την εμφάνισή τους οι οικογένειες των οργάνων με διαφορές στη χροιά και  τις οκτάβες.
Κατά το μεσαίωνα και την αναγέννηση   η οργανική  μουσική ήταν μουσική δωματίου (μικρά σύνολα). Υπήρχαν και μεγαλύτερα σύνολα, όμως  χρησιμοποιούνταν σε τελετές  και γιορτές (πχ το καλωσόρισμα ενός βασιλιά, γάμοι υψηλών προσώπων κλπ).

Το 15ο και 16ο αιώνα οι ευγενείς  είχαν μουσικούς για να παράγουν μουσική για τις εκδηλώσεις της αυλής.  Με τη δημιουργία της όπερας  άρχισε να γράφεται μουσική  για  συνδυασμούς  συνόλων . Εκεί  βρίσκονται οι ρίζες  της ορχηστρικής εκτέλεσης.

         Giovanni Gabrielli, sacrae symphoniae ( 1597).  Είναι οι πρώτες συνθέσεις
         στις οποίες σημειώνονται  συγκεκριμένα όργανα, για κάθε μέρος, ονομαστικά




Μεγάλη συμβολή στην εξέλιξη της ορχήστρας είχε ο Μοντεβέρντι και η όπερα. Η αναγεννησιακή ορχήστρα φτάνει στο απόγειό της με τον " Ορφέα"(1607). Κατά το 17ο αι τα οργανικά σύνολα ήταν μικρά και ευέλικτα. Η πιο φημισμένη ορχήστρα του 17ου αι ήταν εκείνη του J.B. Lully με το όνομα : Les vingt-quatre violons du Roi. Αποτελούνταν  κυρίως από έγχορδα.  Κατά το 1700 είχαν συμπεριληφθεί και ξύλινα πνευστά (φλάουτα, όμποε και κόρνα) μαζί με τα βιολιά τα οποία είχαν αντικαταστήσει τα -πιο παλιά- viols.  Κατά τον 18ο αι είχαν ήδη αρχίσει να χρησιμοποιούνται και τρομπέτες μαζί με τα τύμπανα, περιστασιακά.


πηγές
Willi Apel, Harvard dictionary of music, second edition, eighth printing

 

                                               Μοντεβέρντι: Ορφέας

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού