H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

συμπληρωματικά

Beethoven
 
 


Opus number


(Catalogues of Beethoven compositions)
Κατά το 19ο αιώνα
η μέθοδος για να προσδιορίζουν οι εκδότες τα έργα ενός συνθέτη ήταν ένα είδος  αριθμού των έργων σύμφωνα με τη σειρά που εκδίδονταν. Υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες έργα που έγραψε ο Beethoven στην αρχή της καριέρας του να έχουν υψηλό opus number επειδή εκδόθηκαν αρκετά αργότερα σε σχέση με τα ώριμα έργα του): πχ το οκτέτο του op103 γράφτηκε το 1792-1793 , ενώ το op 102 γράφτηκε το 1815 και op 104 το 1817. Επίσης κάποια από τα opus numbers περιλαμβάνουν πολλά κομμάτια μαζί (172 έργα περιλαμβάνονται σε 138 opus numbers).
Όλα τα έργα του Beethoven έως και το op 135 εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του. Αυτά που έχουν με μεγαλύτερο αριθμό εκδόθηκαν μετά το θάνατό του και σημειώνονται ως: Op. posth (posthumously) .
Μερικοί ακόμη από τους καταλόγους έργων του Beethoven: Κατάλογος Kinsky (καταρτίστηκε το 1955 και περιλαμβάνει έργα χωρίς opus number), κατάλογος Hess (δεκαετία του '50: περιλαμβάνει έργα που δεν υπήρχαν σε προγενέστερο κατάλογο του 19ου αιώνα, καθώς και περισσότερα αποσπασματικά έργα σε σχέση με τον κατάλογο Kinsky), κατάλογος Biamonti ( εκδόθηκε το 1968. Είναι μια προσπάθεια να οργανωθεί το έργο χρονολογικά, με βάση την περίοδο που γράφτηκε. Βασίστηκε σε προγενέστερους καταλόγους).

                               Beethoven Sonata Op 106 "Hammerklavier"
                              Part 1: Valentina Lisitsa

Ο Στραβίνσκι και η αμφισβήτηση

Ο Ιγκόρ Στραβίνσκι, θαυμαστής του Μπετόβεν κυρίως για τα κουαρτέτα του, στην αυτοβιογραφία του παραδέχεται ότι η αρχική αντιπάθειά του απέναντι στο συνθέτη ήταν αποτέλεσμα της καταπιεστικής , επιβεβλημένης ευλάβειας με την οποία αντιμετωπιζόταν ο Μπετόβεν από τους μεταγενέστερούς του. Επιπλέον ο μύθος ο οποίος περιέβαλλε την προσωπικότητά του και την προσωπική του "τραγωδία" είχε απήχηση για πάνω από έναν αιώνα περίπου κι αυτό προκάλεσε την απέχθεια του Στραβίνσκι. Η θεοποίηση του Μπετόβεν τον αποξένωσε από εκείνον για πολλά χρόνια ώσπου ωρίμασε ο ίδιος, ηλικιακά.
Η στάση του Στραβίνσκι απηχεί και τη στάση πολλών άλλων απέναντι στο Μπετόβεν, εκείνη την περίοδο. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο η αμφισβήτηση ως προς το Μπετόβεν "κόπασε" γίνονταν όμως και πάλι ισχυρή κάθε φορά που ένα νέο καλλιτεχνικό ρεύμα εμφανιζόταν στο προσκήνιο και διεκδικούσε "χώρο" για τον εαυτό του στα μουσικά πράγματα. Για παράδειγμα ο John Cage, μουσικός της avant-garde της μεταπολεμικής περιόδου (1948) "επιτέθηκε" ξανά στο Μπετόβεν λέγοντας πως " όλη η ιδέα της σύνθεσης που ορίζεται από την αρμονία είναι λάθος" κι ότι η επίδρασή του , τόσο μεγάλη όσο και αξιοθρήνητη, είναι η απονέκρωση της τέχνης της μουσικής.
πηγές
Richard Taruskin: Oxford History of Western Music v2

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού