H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

josquin des prez

Αναγέννηση 15ος αι


Josquin des Prez (1450/1455-1521)


Φρανκο-φλαμανδός συνθέτης της αναγέννησης και μεγάλος εκπρόσωπος της Φλαμανδικής σχολής. Είναι γνωστός και ως Joquin. Ήταν ο διασημότερος συνθέτης την περίοδο μεταξύ των Guillame Dufay και Palestrina. Θεωρείται από τους μουσικολόγους σαν ένας μεγάλος δάσκαλος του πολυφωνικού ύφους εκείνης της περιόδου της αναγέννησης.
Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα ο Joquin θεωρήθηκε ο μεγαλύτερος συνθέτης της εποχής. Ο θαυμασμός προς τη μαεστρία του, τεχνική και εκφραστική, ήταν καθολικός και όλοι προσπαθούσαν να τον μιμηθούν. Ο Baltassare Castiglione και ο Μαρτίνος Λούθηρος έγραψαν κείμενα για τη φήμη του. Ο Heinrich Glarean και ο Giosefino Zarlino υποστήριζαν ότι το ύφος του εκπροσωπεί την τελειότητα. Πολλές ανώνυμες συνθέσεις αποδίδονταν σε εκείνον, προφανώς για να αυξηθούν οι πωλήσεις τους. Τουλάχιστον 374 τέτοια έργα αποδόθηκαν σε εκείνον.
Η φήμη του Josquin είχε απλωθεί ιδιαιτέρα στις γερμανόφωνες χώρες, όπου ανθούσε η μουσική και υπήρχε ένα γενικό κλίμα αμφισβήτησης, με επίκεντρο το εκκλησιαστικό κατεστημένο και το θρησκευτικό δόγμα. Η Γερμανία του 16ου αιώνα ήταν το περιβάλλον της ανθρωπιστικής σκέψης και η κοιτίδα της προτεσταντικής μεταρρύθμισης.
Και τα δυο ήταν ατομικιστικά κινήματα και ο Προτεσταντισμός έδινε μεγάλη αξία στην επίτευξη της έκφρασης της υποκειμενικής πίστης. Τα καλύτερα έργα του Josquin ερμηνεύτηκαν ως εκφραστικά και επικοινωνιακά σε προσωπικό επίπεδο και σαν η εμπνευσμένη έκφραση μιας ισχυρής προσωπικότητας.








Ο Μαρτίνος Λούθηρος ( Martin Luther), ιδρυτής του Προτεσταντισμού, δήλωσε ότι μόνο ο Jοsquin είναι ο κυρίαρχος των φθόγγων. "Οι νότες πρέπει να ακολουθούν τις επιθυμίες του, όπως οι άλλοι συνθέτες πρέπει να ακολουθούν τις επιθυμίες των νοτών".
Παρά την τεράστια φήμη του , έως την εποχή του Μπαρόκ και αργότερα στον 20ο αιώνα, δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για την προσωπικότητά του. Το μόνο στοιχείο , ενδεχομένως γραμμένο από το χέρι του, είναι μια ύβρις στον τοίχο της capella sixtina και η μόνη γνωστή, σύγχρονη προς εκείνον αναφορά στο χαρακτήρα του βρίσκεται σε μια επιστολή προς το Δούκα Ercole of Ferrara. Οι βίοι πολλών, ήσσονος σημασίας συνθετών , είναι καλύτερα τεκμηριωμένοι από τη ζωή του Josquin.
O Josuin έγραψε θρησκευτική και κοσμική μουσική, σε όλες τις σημαντικές φωνητικές φόρμες της εποχής του στις οποίες συμπεριλαμβάνονται λειτουργίες, μοτέτα, chansons (chanson) και frottole (frottola). Ειδικότερα, όσον αφορά στα μοτέτα του, το ύφος του ποικίλλει, από αυστηρά ομοφωνικό, έως αντιστικτικό.
Κατά τη διάρκεια των 18ου και 19ου αιώνα επισκιάστηκε από τον εκπρόσωπο της Ρωμαϊκής σχολής (16ος-17ος αιώνας) Giovanni Pierluigi da Palestrina. Στον 20ο αιώνα η φήμη του μεγάλωσε και πάλι, όταν οι μουσικολόγοι τον θεώρησαν ξανά ως το μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο συνθέτη της εποχής του. Ενισχύθηκε επίσης από τη μια μεριά όταν άρχισαν να ηχογραφούνται τα έργα του και από την άλλη μεριά όταν μουσικά σύνολα άρχισαν να εξειδικεύονται στη φωνητική μουσική του 16 ου αιώνα και συμπεριέλαβαν τα έργα του στο ρεπερτόριό τους.







                               Josquin Desprez: Ave Maria (Motet)

                                           Josquin: Missa Malheur Me Bat

Πηγές
1.http://millsperiode.wikispaces.com/Des+Prez
2. Oxford history of music, v 1 chapter 14
3.Prezi

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού