H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Belcanto

barock
 

Το belcanto

 

Είναι ιταλική φωνητική τεχνική του 18ου αιώνα που κυριάρχησε έως το 1840 περίπου και έδωσε το όνομά της σε αυτή την περίοδο. Οι ρίζες του χρονολογούνται από τα μέσα του 17ου αιώνα.
Η έμφαση δίνεται όχι στη δραματουργική ή τη ρομαντική έκφραση αλλά στην ομορφιά του ήχου και την λάμψη ( brilliance) της εκτέλεσης. Παρά τις αντιδράσεις εναντίον του bel canto
και παρά την κατάχρησή του, η συχνή υπερβολή του δεξιοτεχνικού στοιχείου (coloratura) θα πρέπει να θεωρηθεί ως υψηλή καλλιτεχνική τεχνική και ως η μόνη αρμόζουσα για την ιταλική όπερα και το Mozart. H εξέλιξή του συνδέεται με αυτή της ιταλικής opera seria (σοβαρή όπερα).
Την εποχή του George Frideric Handel τραγουδιστές του bel canto ήταν πολύ δημοφιλείς και
συχνά το κύρος τους ξεπερνούσε αυτό του συνθέτη και του λιμπρετίστα.
Να σημειωθεί ότι ο
Handel στις όπερές του χρησιμοποιούσε γυναίκες για τους γυναικείους ρόλους και castrati για τους αντρικούς. Αυτός ενδεχομένως να είναι και ένας από τους λόγους που αυτά τα έργα του αργότερα ξεχάστηκαν  αφού δε βρίσκονται εύκολα άνδρες φυσικοί υψίφωνοι . Το πρόβλημα λύθηκε τον 20ο αιώνα ως εξής: ή τους αντρικούς ρόλους για υψίφωνο τους παίζουν γυναίκες, ή οι άνδρες τραγουδούν μια οκτάβα χαμηλότερα

Περισσότερα για τον όρο και τις χρήσεις του εδώ

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού