H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Βach

barock
 
 



Johann Sebastian Bach ( 1685-1750)

Γερμανός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας,
δάσκαλος και εκτελεστής (οργανίστας, τσεμπαλίστας, βιολιστής και βιολονίστας) της περιόδου Μπαρόκ. Υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες στην ιστορία της Δυτικής μουσικής. Τα περισσότερα από 1000 έργα του που έχουν σωθεί ως τις μέρες μας συγκεντρώνουν όλα τα χαρακτηριστικά της μουσικής μπαρόκ. Παρόλο που ο Μπαχ δεν εισήγαγε κάποια νέα μουσική φόρμα, εμπλούτησε το γερμανικό μουσικό στυλ της εποχής με την αντιστικτική τεχνική, τον έλεγχο της αρμονικής και μοτιβικής οργάνωσης, και την προσαρμογή ρυθμών και ύφους από άλλες χώρες (ιδιαίτερα από την Ιταλία και τη Γαλλία). Τα έργα του καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα τόσο της οργανικής μουσικής (έργα για τσέμπαλο, εκκλησιαστικό όργανο, κοντσέρτα), όσο και της φωνητικής (ορατόρια, λειτουργίες, πάθη, καντάτες, κ.α.). Ορισμένα από τα πιο διάσημα έργα του σήμερα είναι: η Τοκάτα και Φούγκα σε Ρε Ελάσσονα, η Λειτουργία σε σι ελάσσονα, τα Κατά Ματθαίον Πάθη, τα Βραδεμβούργια Κοντσέρτα, το Καλοσυγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο και η Τέχνη της Φούγκας.
Οι πηγές για τη ζωή και το έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, με εξαίρεση τα αμιγώς μουσικά κείμενα, χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: στην πρώτη ανήκουν εκείνες που είναι σύγχρονες με τον συνθέτη και προέρχονται α)από τα αρχεία των πόλεων από τις οποίες πέρασε ο συνθέτης, β) από διάφορες επιστολές, καταστατικά, επαγγελματικά συμβόλαια, φορολογικές αποδείξεις κλπ. Από τις τελευταίες αντλούνται τυπικές - χρήσιμες όμως-
πληροφορίες για το συνθέτη.
Στη δεύτερη και σημαντικότερη κατηγορία, ανήκουν πραγματείες, που γράφτηκαν μετά το θάνατό του και εκδόθηκαν σε διάφορες περιόδους μετά το 1750. Από εδώ αντλούνται στοιχεία τόσο για το έργο και τις εκτελεστικές του ικανότητες, όσο και για τις συνήθειες ή τον χαρακτήρα του. Συμπεριλαμβάνουν βιογραφίες του και νεκρολογίες (Obituaries) καθώς και διάφορα δοκίμια για τον συνθέτη. Μέχρι και σήμερα ανακαλύπτονται νέα στοιχεία για τον Μπαχ, που θεωρούνταν χαμένα, σε αρχεία και μουσικές βιβλιοθήκες σε όλο τον κόσμο.





 

ο Γιόχαν Σεμπάστιαν μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον, όπου τα πάντα, καθημερινά, είχαν να κάνουν με τη μουσική.  Οι περισσότερες μουσικές δραστηριότητες στο σπίτι στις οποίες ο μικρός Σεμπάστιαν ήταν παρών περιελάμβαναν διδασκαλία, μελέτη, πρόβες, προετοιμασία συναυλιών, τακτοποίηση και αντιγραφή για τις παρτιτούρες και, επίσης, κούρδισμα και επισκευή οργάνων.  Η ευρύτερη  οικογένεια είχε από παλιά κύρος ως προς τη μουσική.
Ο άνθρωπος που επηρέασε βαθύτατα το συνθέτη στην παιδική του ηλικία ήταν ο θείος του Johann Christoph Bach, ο οποίος ουσιαστικά τον εισήγαγε στη γνώση τού εκκλησιαστικού οργάνου. Ο Μπαχ θα εντρυφούσε σε αυτό. Θα γινόταν αργότερα ο πλέον φημισμένος δεξιοτέχνης και σε όλη τη διάρκεια της ζωής του  θα ήταν απορροφημένος από την προσπάθεια για τη βελτίωση των εκκλησιαστικών οργάνων.
Παντρεύτηκε 2 φορές και έκανε 20 παιδιά από τα οποία έζησαν 10. Το τελευταίο τους παιδί γεννήθηκε το 1742 όταν ο Μπαχ ήταν 57 και η γυναίκα του 41.

Οι μετακινήσεις του:
1685-1695 Eisenach
1695-1703: Ohrdruf, Luneburg
1703-1707: Βαϊμάρη- Arnstabt
1707-1708: Mühlhausen
1708-1717: Ξανά στη ΒαΪμάρη
1717-1723: Köthen
1723-1750: Λειψία

Κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του ο Μπαχ, εκτός των αμιγώς μουσικών δραστηριοτήτων του,  είχε εξελιχθεί  σε ένα είδος πρώιμου αστού επιχειρηματία ο οποίος εμπορευόταν επίσης βιβλία και μουσική. Ασχολήθηκε ακόμη και με το δανεισμό μουσικών οργάνων. Τη δεκαετία του 1740 γνωρίζουμε ότι πούλησε τουλάχιστον 1 πιάνο του Silbermann.
Γύρω του αναπτύχθηκε ένας κύκλος από σπουδαστές. Μερικά ονόματα έχουν ιστορικό ενδιαφέρον: Lorenz Cristoph Mizler (1711-1778) γερμανός φυσικός, μαθηματικός, ιστορικός και εκδότης. Πρόδρομος του Πολωνικού διαφωτισμού. Johann Kirnberger (1721-1783)μουσικός, συνθέτης ( έγραψε κυρίως φούγκες) και θεωρητικός. Εκείνος εξασφάλισε την έκδοση των χορικών πρελούδιων του Μπαχ BWV 690-713.  Johann Friedrich Agricola (1720-1774). Οργανίστας, συνθέτης, παιδαγωγός. Είναι γνωστός κυρίως για το θεωρητικό του έργο.
Το ενδιαφέρον του κατά την τελευταία δεκαετία της ζωής του περιστρεφόταν γύρω από τους μαθητές του και τις επαφές του με το Βερολίνο, πόλη που αργότερα θα γινόταν σημείο αναφοράς για το γερμανόφωνο κόσμο.
Ο J.S. Bach πέθανε στις 28 Ιουλίου του 1750. Συμβολικά ο θάνατος των Μπαχ και Χαιντελ σημαίνει και το τέλος της περιόδου του Μπαρόκ.
Το μνημείο του  βρίσκεται στο ναό του Αγίου Θωμά στη Λειψία.
Στις μέρες μας
πολλοί θεωρούν το J.S.Bach ως το μεγαλύτερο συνθέτη στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού.


πηγές
http://www.jsbach.org/

              J.S. Bach - Fugue in g minor, BWV 578 (Little Fugue) / Ton Koopman

                                   


                                                    cello suites






                                   
       

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού