H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

η Ars nova στην Ιταλία

μεσαίωνας 14ος αι


H Ars Nova στην Ιταλία

Η Ars Nova στην Ιταλία είναι γνωστή και ως "τρεσέντο" (Trecento) .Στην παραδοσιακή μουσική της Ιταλίας του 14ου αιώνα ξεχωρίζουν 2 σχολές. Εκπρόσωποι της πρώτης είναι ο Magister Piero, o Giovanni de la Cascia ( ή Johanes de Florentia. video) και ο Jacopo da Bologna. Στη δεύτερη ανήκουν οι Francesco Landini (1325-1397), Paolo Tenorista, Chirardello da Firenze
(video)κ.α.
Τόσο τα μουσικά όσο και τα σημειογραφικά χαρακτηριστικά υποδηλώνουν ότι η Ιταλική πολυφωνική μουσική επηρεάστηκε από τη γαλλική παράδοση του ύστερου 13ου αιώνα, ιδιαίτερα από το ύφος του Petrus de Cruce. Όμως κατά τη διάρκεια των ετών 1275-1325 ανέπτυξε χαρακτηριστικά γνωρίσματα που οδήγησε οριστικά σε ένα εθνικό ύφος και ρεπερτόριο. Οι φόρμες της πρώτης σχολής είναι το μαδριγάλι και η caccia, ενώ της δεύτερης η μπαλάντα (γαλλικό virelai).
Στις πρώτες συνθέσεις υπάρχουν , συνήθως, 2 φωνές που τραγουδούν το ίδιο κείμενο και κινούνται ταυτόχρονα. Η χαμηλή φωνή έχει τους φθόγγους με τις μεγαλύτερες αξίες και η πάνω φωνή γρήγορους σχηματισμούς που θυμίζουν κάποιες κολορατούρες του 17ου και 18ου αιώνα. Ο Landini έφερε στην Ιταλία επιρροές από τη Γαλλική μουσική ( Machaut). Ο ίδιος καλλιέργησε τη μπαλάντα και συχνά προσέθετε έναν ενόργανο (instrumental) κόντρα τενόρο στο φωνητικό ντουέτο που αποτελείτο από ένα τενόρο και μια φωνή discant ( που κινείται αντίθετα από τον τενόρο).
Ο Paolo Tenorista είναι γνωστός για την εκτεταμένη χρήση της μίμησης. Προς το τέλος του 14ου αιώνα έκανε την εμφάνιση του στην Ιταλία ο συνθέτης Johanes Ciconia (1335-1411),o οποίος επηρέασε σημαντικά τη μουσική το 15ο αιώνα.
Γενικά η Ιταλική μουσική του 14ου αιώνα είναι πιο απλή από τη γαλλική. Οι συγκοπές δεν είναι τόσο συχνές , ενώ είναι περισσότερο αναπτυγμένη η αίσθηση της τονικότητας, συγκεκριμένα μέσα από τις καλά-προσδιορισμένες πτώσεις.

 

                       Era Venus al termin del suo giorno - Paolo Tenorista

Francesco Landini (1325-1397)
Ιταλός ποιητής, συνθέτης , οργανίστας και κατασκευαστής μουσικών οργάνων . Ένας από τους πιο γνωστούς συνθέτες του β μισού του 14ου αιώνα και ο πιο διάσημος συνθέτης της Ιταλίας εκείνης της περιόδου.
Για τη ζωή του δε γνωρίζουμε πολλά. Η περισσότερες πληροφορίες για εκείνον έρχονται από ένα βιβλίο για τους διάσημους φλωρεντινούς πολίτες το οποίο χρονολογείται από το 1325 περίπου. Γεννήθηκε μάλλον στη Φλωρεντία. O πατέρας του, Jacopo del Casentino, ήταν ζωγράφος της σχολής του Giotto.
Σε μικρή ηλικία προσεβλήθη από ευλογιά στην οποία οφείλεται η τύφλωσή του. Κατά το 1350 ήταν ήδη γνωστός, λέγεται ότι ήταν στενά συνδεδεμένος με τον Πετράρχη. Ασχολήθηκε πολύ με τις πολιτικές και εκκλησιαστικές ίντριγκες της εποχής του, είχε όμως καλές σχέσεις με τις αρχές της Φλωρεντίας εκείνης της εποχής.
O όρος Landini cadence αναφέρεται σε έναν τύπο πτώσης που χρησιμοποιήθηκε πολύ στην πολυφωνική μουσική του τρεσέντο αλλά και το 15ο αιώνα. Ο Landini τη χρησιμοποίησε με μεγάλη συνέπεια σε όλο το έργο του γι αυτό η πτώση πήρε το όνομά του.
Ο Landini έφερε στην Ιταλία επιρροές από τη Γαλλική μουσική.

                                      Francesco Landini - Ochi dolenti mie

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού