H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Γαλλία_ Lully

Η όπερα
 


Η όπερα στη Γαλλία
( 1670-1750).

Η εθνική όπερα της Γαλλίας ιδρύθηκε από τους Robert Cambert ( με το έργο : Pomone 1671) και Jean- Baptiste Lully (με τις όπερες: Cadmus et Hermione 1673, Atys 1676, Amadis 1684, Armide 1686). Αν και είχαν δοθεί παραστάσεις της ιταλικής όπερας στη Γαλλία μεταξύ των ετών 1645 και 1662, οι Γάλλοι άργησαν να υιοθετήσουν τη φόρμα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι ήταν ευχαριστημένοι από τη δική τους "λυρική τραγωδία" και το μπαλέτο, είδη τα οποία θεωρούσαν ότι δε θα μπορούσαν να συγχωνευθούν .

Η συμβολή του Lully στη γαλλική όπερα

Ο
Lully πήρε στοιχεία από τα μπαλέτα και την τραγωδία μαζί με στοιχεία από τα pastorale και τα συνδύασε σε ένα είδος όπερας που το ονόμασε "tragedie lyrique". Σε σύγκριση με την ιταλική όπερα, η γαλλική διακρίνεται από: 1) τη μεγαλύτερη σημασία την οποία έχει το δράμα. Ο Lully θεωρούσε ότι η πιο γρήγορη εξέλιξη της υπόθεσης ταίριαζε περισσότερο στο γαλλικό κοινό. 2) τον εξαιρετικά μεγάλο χώρο που δίνεται σε μπαλέτα, χορούς και γενικά θεαματικές σκηνές. 3) χρησιμοποιούσε περισσότερο την ορχηστρική μουσική 4) Χρησιμοποιούσε περισσότερο μικρά και απλά τραγούδια (χορευτικού χαρακτήρα) από τις περίτεχνες άριες. 5) Χρησιμοποιούσε ένα ειδικό είδος ρετσιτατίβου (συνδύαζε το ρετσιτατίβο με την άρια για να δώσει πιο δραματικό τόνο) 6) χρησιμοποιούσε ένα ειδικό τύπο εισαγωγής, τη γαλλική εισαγωγή.
Ο Lully θεωρείται ότι εισήγαγε στην ορχήστρα το όμποε και το φαγκότο, κάτι το οποίο δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς.
Αυτός ο τύπος όπερας διατηρήθηκε αναλλοίωτος από τους μεταγενέστερους του Lully, συμπεριλαμβανομένου του Rameau.
Οι όπερες του Lully αντανακλούν την ακμή της φόρμας πριν το Gluck .

Πηγές
Willi Apel, Harvard dictionary of music, second edition, eighth printing

                                  Jean Baptiste Lully 1670 Le Bourgeois

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού