H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Αγγλία_Γερμανία

Η όπερα
 



Η Αγγλική όπερα το 17ο αιώνα

Η αγγλική όπερα εξελίχθηκε μέσα από τα masque. Το είδος συνάντησε δυσκολίες εξ αιτίας της προκατάληψης για τέτοιες εκδηλώσεις (σκηνικές) κατά την περίοδο της αγγλικής κοινοπολιτείας (1649-1660). Πρώτη όπερα εκείνης της περιόδου θεωρείται το έργο: "Venus and Adonis" του John Blow. Η μόνη μεγάλη φυσιογνωμία της αγγλικής όπερας είναι o Henry Purcell. Το έργο του "Διδώ και Αινείας" (1689) θεωρείται αριστούργημα. Μετά το θάνατο του Purcell σταμάτησε και η δημιουργία της σοβαρής όπερας στην Αγγλία έως και τον 20ο αιώνα.

Η γερμανική όπερα το 17ο και 18ο αιώνα

Με εξαίρεση τη "Δάφνη" του Heinrich Schutz (1627: έχει χαθεί η μουσική), ουσιαστικά η ιστορία της πρώιμης όπερας στη Γερμανία είναι η ιστορία των ιταλών συνθετών στις γερμανικές αυλές. Η επίδρασή τους ήταν τέτοια που τα επόμενα 100 χρόνια ακόμη και γερμανοί συνθέτες αρέσκονταν στο να γράφουν σε ιταλικό ύφος και σε ιταλικά λιμπρέτα (J.J. Fux, J. A. Hasse, Gluck, Mozart). H μόνη σημαντική σχολή ήταν αυτή του Αμβούργου. Κύριος εκπρόσωπός της ήταν ο Reinhard Keiser με σαφείς επιδράσεις πάνω στο Handel ο οποίος έγραψε τις πρώτες του όπερες στο Αμβούργο.


Πηγες
Willi Apel Harvard dictionary of music , second edition, eighth printing



 

                                                   Heinrich Schütz





                                            Purcell - Dido and Aeneas

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού