H μουσική μέσα στην ιστορία

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού

Η ορχήστρα στο 18ο αι

παράρτημα


H Ορχήστρα στο 18ο αιώνα

Το 17ο και 18 αι  τα σύνολα απαρτίζονταν από ταλαντούχους μουσικούς.  Ο Μπαχ  ήταν κυρίαρχος  και με μεγάλη επιρροή στην περιοχή του, ενώ ο Χέντελ  ταξίδευε προκειμένου να προσλάβει τους καλύτερους μουσικούς και τραγουδιστές.  Μάλιστα Ο Χέντελ  συχνά προσάρμοζε τα έργα του ώστε να είναι στα μέτρα των μουσικών του και να έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα κάθε φορά.
Το 1711 εφευρέθηκε το διαπασών από το John Shore (μουσικός, συνεργάτης του Χέντελ) και βελτιώθηκε περίπου το 1850.

J.S.Bach: Preise Jerusalem denn Herren (1723). Η παρτιτούρα γραμμένη για τετράφωνη  χορωδία,
4 τρομπέτες, 2 τύμπανα, 2 φλάουτα,2 όμποε, 2oboi da caccia, πρώτα-δεύτερα βιολιά, βιόλες και
μπάσο κοντίνουο (τσέλα και όργανο). Ο ήχος  της ορχήστρας αποκτά ομοιογένεια.

Το 1781 η ορχήστρα Gewandhaus έδοσε την πρώτη της συναυλία. Σήμερα θεωρείται η αρχαιότερη ορχήστρα με  συνεχή παρουσία στα καλλιτεχνικά πράγματα. Ιδρύθηκε από την ανερχόμενη τάξη των εμπόρων - αστών- της περιόδου του ευρωπαϊκού διαφωτισμού. Μέχρι τότε οι ορχήστρες  ήταν αποκλειστικά μέρος της βασιλικής αυλής.
Εν τω μεταξύ η μουσική αισθητική είχε ήδη αρχίσει να αλλάζει.  Οι αλλαγές στο μουσικό ύφος έφεραν αλλαγές και στην τεχνική.  Η Σχολή Μανχάιμ, μια από τις πιο φημισμένες ορχήστρες του 18ου αιώνα, πραγματοποίησε μια σειρά από καινοτομίες. Ανάμεσα στα άλλα : το μπάσο κοντίνουο αντικαταστάθηκε από γραμμένα ορχηστρικά μέρη, εγκαταλείφτηκε το ύφος φουγκάλ, τα βιολιά άρχισαν να εξέχουν στη μελωδική γραμμή, άρχισαν να χρησιμοποιούνται  δυναμικές όπως το απρόσμενο φόρτε, μεγάλο κρεσέντο.

Καθώς οι ευγενείς άρχιζαν να κτίζουν εξοχικές κατοικίες μακριά από τα αστικά κέντρα άρχισαν να προσλαμβάνουν  μόνιμους μουσικούς και συνθέτες αρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του J. Haydn). Στις αριστοκρατικές ορχήστρες οι μουσικοί είχαν την ευκαιρία να είναι μαζί για μεγάλο χρονικό διάστημα, πολύ σημαντικό για τη βελτίωση των επιδόσεων τους και τη βελτίωση του συνόλου. Παράλληλα νεαροί βιρτουόζοι , όπως ο Μότσαρτ, ταξίδευαν για να προβάλλουν τις δεξιότητές τους, γράφοντας μουσική και οργανώνοντας  συναυλίες. Ο Μότσαρτ ήταν ο πρώτος που  προσπάθησε να εργαστεί ως ελεύθερος  επαγγελματίας.

                                        J.Stamitz. concerto for clarinet

Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού